Bren
Bren ({not transcribed}) , verb, transitive and intransitive
[See Burn.]
To burn. [Obsolete] — Chaucer
Consuming fire brent his shearing house or stall.
Also: Brenne
Bren , noun
Bran. [Obsolete] — Chaucer
Bren ({not transcribed}) , verb, transitive and intransitive
[See Burn.]
Also: Brenne
Bren , noun